GENÇLERİN BAVULU NEDEN HAZIR?

Yine bir seçim dönemine doğru ilerliyoruz. Siyasi meydanlarda aynı sorular, aynı tartışmalar ve aynı kutuplaşmalar yaşanıyor. Vatandaşın önüne çoğu zaman iki seçenek konuluyor: CHP mi, AK Parti mi?

Oysa sokaktaki insanın gündeminde siyasi sloganlardan çok daha gerçek sorunlar var. Mutfakta yangın var, kiralar yükseliyor, temel ihtiyaçlara ulaşmak her geçen gün zorlaşıyor. Emekliler düşük maaşlarla yaşam mücadelesi verirken, çalışanlar ise asgari ücretle ay sonunu getirmeye çalışıyor.

En büyük bedeli ise gençler ödüyor. Üniversiteyi bitiren, meslek sahibi olan ya da olmaya çalışan milyonlarca genç geleceğe dair umutlarını kaybediyor. Bir ev sahibi olmak, bir araba almak hatta bağımsız bir yaşam kurmak birçok genç için artık uzak bir hayal haline geliyor.

Bu nedenle kamuoyu araştırmalarında gençlere yöneltilen “Yurt dışında yaşamak ister misiniz?” sorusuna verilen cevaplar şaşırtıcı olmuyor. Gençlerin önemli bir bölümü “Evet, giderim” diyor. Çünkü mesele sadece başka bir ülkede yaşama merakı değil; daha iyi bir yaşam standardı, daha güçlü bir gelecek umudu ve emeğinin karşılığını alma isteği.

Aslında bu tablo, siyaset kurumunun üzerinde düşünmesi gereken en önemli konulardan biridir. Bir ülkenin gençleri hayallerini kendi topraklarında kurmak yerine başka ülkelerde arıyorsa, burada yalnızca ekonomik değil, aynı zamanda sosyal ve psikolojik bir sorun da vardır.

Bugün tartışılması gereken asıl mesele hangi partinin kazanacağı değil, gençlerin neden umutlarını kaybettiğidir. Çünkü bir ülkenin en büyük zenginliği doğal kaynakları değil, yetişmiş insan gücüdür. Eğer gençler geleceği başka ülkelerde görüyorsa, bu durum sadece onların değil, ülkenin de kaybıdır.

Seçimler gelir geçer, iktidarlar değişir, muhalefet değişir. Ancak gençlerin umudu kaybolursa, onu yeniden inşa etmek çok daha uzun yıllar alır. Belki de artık siyasi tartışmaların merkezine partileri değil, gençlerin geleceğini koymanın zamanı gelmiştir.