Valla ne yazmak istediğimi ben de bilmiyorum.
Bir konu bulayım diyorum, bulamıyorum. Nereden başlayacağımı bilmiyorum. Sonra oturup yazmaya başlıyorum. Bir şeyler çıkıyor ortaya ama dönüp okuyunca ben bile anlamıyorum ne anlatmaya çalıştığımı.
Saçma sapan cümleler, yarım kalmış düşünceler, bir oraya bir buraya giden kelimeler…
Ama yine de yazıyorum.
Çünkü galiba içimde bir şey var. Tam olarak ne olduğunu ben de bilmiyorum ama beni yazmaya itiyor. Sanki yazdıkça bir şey bulacakmışım gibi.
Belki iyi yazamıyorum. Belki daha yolun çok başındayım. Belki bugün yazdıklarım gerçekten saçma sapan şeyler.
Ama olsun.
Çünkü insan nasıl yazar olduğunu yazmadan öğrenebilir ki?
Belki önce saçmalayacağım. Sonra biraz toparlayacağım. Sonra bir gün gerçekten anlatmak istediğim şeyi bulacağım.
Belki de yazar olmak dediğimiz şey tam olarak budur.
Ne söyleyeceğini tam bilmeden başlayıp, yazdıkça ne söylemek istediğini keşfetmek.
Ben şimdilik sadece yazıyorum.
Nereye gidecek bilmiyorum.
Ama galiba ilk defa bunu bilmemek çok da kötü gelmiyor.
